Rys historyczny
Pierwsze ślady osadnictwa na Korfu, a ściślej na jej zachodnim wybrzeżu pochodzą sprzed 5 tyś. lat. W VIII w. p.n.e. wyspa nazywana wtedy Korkyrą została skolonizowana przez starożytnych Koryntian. Osada Korfu, założona przez kolonistów z Koryntu w 734 r. p.n.e., leżała pierwotnie na półwyspie Analipsis, w granicach dzisiejszego miasta. Z czasem stała się zamożną i niezależną potęgą morską, m.in. dzięki potężnej flocie handlowej. W V w. p.n.e. ważna i bogata wyspa stała się kością niezgody między Spartą i Atenami, co doprowadziło do wybuchu wojny peloponeskiej, zakończonej panowaniem Sparty na wyspie.
Bliskość Italii sprawiła, że już w 229 r. p.n.e. Korfu znalazło się pod zwierzchnictwem imperium rzymskiego.
Prawie osiem wieków panowania bizantyjskiego, które rozpoczęło się w 395 r. n.e., przyniosło pewną dozę stabilności i dobrobytu, ale później pojawili się „barbarzyńcy”, normańsko-andegaweńskie Królestwo Obojga Sycylii. W tym czasie powstały liczne i okazałe fortyfikacje, które miały powstrzymać najazdy Normanów. Odmianę przyniosła dopiero inwazja Wenecjan i krzyżowców na Konstantynopol. Wyspy Jońskie zostały od razu podzielone pomiędzy zwycięzców. Zmęczeni mieszkańcy Korfu opowiedzieli się ostatecznie za protektoratem Wenecji, który trwał od 1386 roku. Jednocześnie to Wenecji zawdzięcza Korfu, że mimo podejmowanych wysiłków nigdy nie została zdobyta przez Turków, a wyspiarzom udało się przetrwać cztery osmańskie oblężenia. Kres pozostałościom imperium weneckiego położył w 1797 roku Napoleon, zdobywając wyspę dla Francji, która władała nią, z krótką przerwą na rządy osmańsko-rosyjskie w czasie tzw. Republiki Siedmiu Wysp, do 1814 r. Następnie wyspa trafiła pod protektorat Brytyjczyków, którzy stworzyli na niej podstawy nowoczesnej infrastruktury. W 1864 r., wraz z pozostałymi Wyspami Jońskimi, Korfu zostało przyłączone do Grecji. Zanim to jednak nastąpiło, wyspa praktycznie od połowy XVIII w. była znaczącym ośrodkiem kultury greckiej. Na wyspie rozwijała się literatura, malarstwo i muzyka.
W czasie I wojny światowej w stolicy wyspy, Korfu schroniły się niedobitki pokonanej armii serbskiej – stąd tyle tu pomników i cmentarzy z tego okresu.
Podczas II wojny światowej wyspę zajęły najpierw włoskie wojska Mussoliniego, a po poddaniu się Włoch aliantom, w 1943 r. – wojska hitlerowskie. Korfu doznało ogromnych zniszczeń, kiedy Niemcy przeprowadzili zmasowane naloty zabijając tysiące Włochów wciąż okupujących wyspę. Hitlerowska okupacja była krótka, ale obfitowała w akty przemocy. Jednym z nich było wywiezienie znacznej ilości miejscowych Żydów, zamieszkujących tu od czasów Republiki weneckiej, między innymi do Oświęcimia.
W latach powojennych wyspę nawiedziły dwa silne trzęsienia ziemi (w 1948 i 1953 r.), które spowodowały ogromne zniszczenia i emigrację wielu mieszkańców. W latach 60. rozpoczął się turystyczna okupacja na Korfu, która dziś jest ulubionym celem masowej turystyki z północnej i zachodniej Europy, a ostatnio również ze środkowo-wschodniej.