Czterdziestotysięczna stolica wyspy, położona między dwoma zatokami w połowie wschodniego wybrzeża Korfu. Należy do najładniejszych i najelegantszych miast greckich. Jego architektura jest najlepszym świadectwem wyjątkowej historii wyspy, która nigdy nie znalazła się pod panowaniem tureckim, za to przez prawie pięćset lat należała do Wenecji, a przez pół wieku do Wielkiej Brytanii, by w końcu wejść w skład Grecji. Stanowi ciekawą mieszankę architektury obronnej, włoskiego budownictwa XVIII w., francuskiej urbanistyki przełomu XIX i XX stulecia oraz angielskich ogrodów, parków i innych terenów zielonych.

Dwie twierdze, Stara i Nowa, przez sto lat chroniły Wenecjan i mieszkańców wyspy przed napaścią turecką. Pomiędzy warowniami ulokowało się Stare Miasto, którego najpiękniejszym zakątkiem jest mieszkalna dzielnica Cambiello usiana gęstą siecią uliczek. Od południa i południowego zachodu Stare Miasto przechodzi w Nowe – tętniący życiem ośrodek handlowy i administracyjny z pięknymi ogrodami i angielskimi rezydencjami.

Miasto ma dwa różne, lecz równie atrakcyjne oblicza. Jedno odsłania o poranku, podczas zakupów na targu lub w sklepach, zwiedzaniu muzeów, kościołów i twierdz; drugie – późnym popołudniem i wieczorem, spacerując bez pośpiechu Esplanadą i zaglądając do licznych kawiarenek, by w końcu wylądować na kolacji w jakiejś staromiejskiej restauracji lub na dyskotekowym szaleństwie.